دمای آب ورودی و خروجی چیلر‎

محصولات تک الکتریک در چند سال اخیر بازدهی خوبی نسبت به برندهای دیگر داشته و همین امر باعث شده به یکی از برندهای با کیفیت در زمینه تجهیزات تهویه مطبوع تبدیل شود

دمای آب ورودی و خروجی چیلر‎

۴ بازديد
دمای آب ورودی و خروجی چیلر

در سیستم‌های چیلر، دمای آب ورودی و خروجی نقش مهمی در عملکرد و بهره‌وری سیستم دارد. این دماها معمولاً به میزان مورد نیاز برای خنک‌سازی و حفظ دمای مناسب فضاها بستگی دارند. در ادامه به تفصیل دمای آب ورودی و خروجی در چیلرها می‌پردازیم:


 دمای آب ورودی به چیلر:


آب ورودی به چیلر معمولاً از سیستم‌های تهویه مطبوع، رادیاتورها یا تهویه‌های مرکزی گرفته می‌شود. دمای آب ورودی باید به اندازه‌ای باشد که چیلر قادر به خنک‌سازی آن و کاهش دما به میزان مورد نظر باشد. این دما معمولاً در محدوده زیر قرار دارد:

  • دمای معمولی آب ورودی به چیلر: حدود 12 تا 15 درجه سلسیوس (54 تا 59 درجه فارنهایت).


 دمای آب خروجی از چیلر:


دمای آب خروجی از چیلر نشان‌دهنده دمای آبی است که پس از عبور از کندانسور چیلر، خنک شده و آماده ارسال به سیستم تهویه و سرمایش می‌شود. این دما به نحوه کارکرد چیلر و ظرفیت آن بستگی دارد. معمولاً دمای آب خروجی از چیلر به طور متوسط در محدوده زیر قرار می‌گیرد:
  • دمای معمولی آب خروجی از چیلر: حدود 7 تا 10 درجه سلسیوس (44.6 تا 50 درجه فارنهایت).

تفاوت دمای آب ورودی و خروجی:


تفاوت بین دمای آب ورودی و خروجی چیلر به نام ΔT (Delta T) شناخته می‌شود. این تفاوت نشان‌دهنده میزان انرژی جذب‌شده توسط چیلر است. معمولاً ΔT در سیستم‌های چیلر بین 5 تا 8 درجه سلسیوس (9 تا 14 درجه فارنهایت) قرار دارد. این مقدار ممکن است بسته به نوع سیستم چیلر و کاربرد خاص آن متفاوت باشد.


نکات مهم:

  •   در سیستم‌های چیلر، حفظ ΔT ثابت به عملکرد بهینه سیستم کمک می‌کند و نشان‌دهنده کارایی مناسب آن است.
  • در صورت افزایش یا کاهش غیرطبیعی این دماها، ممکن است مشکلی در سیستم چیلر وجود داشته باشد که نیاز به بررسی دارد.


استفاده از چیلرهای با دمای ورودی و خروجی مناسب و رعایت اصول طراحی می‌تواند به بهره‌وری بیشتر، کاهش مصرف انرژی و عملکرد پایدار سیستم کمک کند.
دمای آب ورودی و خروجی چیلر‎

راهکارهای رسیدن به دماهای پایین‌ تر


  1. استفاده از ضدیخ (گلیکول): رایج‌ترین روش، افزودن ضدیخ مانند اتیلن گلیکول یا پروپیلن گلیکول به آب سیستم است. این کار نقطه انجماد آب را پایین می‌آورد و از یخ‌زدگی جلوگیری می‌کند. میزان ضدیخ مورد نیاز بستگی به دمای مورد نظر دارد. برای مثال، برای رسیدن به دمای 2- درجه سانتی‌گراد، باید مقدار مشخصی ضدیخ به آب اضافه شود. نکته اینکه هر چه میزان ضدیخ بیشتر شود، راندمان سیستم کاهش می یابد.

  2. تغییر نوع مبرد و نوع کمپرسور: برخی از چیلرها با مبردهای خاص، قابلیت کار در دماهای پایین‌تر را دارند. استفاده از این مبردها می‌تواند به دستیابی به دماهای زیر صفر کمک کند.

  3. طراحی خاص اواپراتور: اواپراتورهایی با طراحی خاص، می‌توانند در دماهای پایین‌تر بدون خطر یخ‌زدگی کار کنند.

  4. کنترل دقیق سیستم: سیستم کنترلی چیلر باید به گونه‌ای باشد که دما را به دقت کنترل و از یخ‌زدگی جلوگیری کند.
تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در رویا بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.